بازیهای اختراعی!

همیشه وقتی می ریم توی یه مجموعۀ بازی, آرام محو تماشای بچه هایی می شه که مشغول بازی ایرهاکی هستند ,(من خودم تا قبل از نگارش این پست اسم این بازی رو نمی دونستم), اما چون میز این بازی خیلی بلنده یه صندلی کوچولو می زاره زیر پاش تا بتونه روی میز رو ببینه, اون میزهای کوچولو هم که هر چند می تونه روش رو ببینه اما نمی تونه باهاش بازی کنه, تا اینکه دیشب آرام ورژن خودش از این بازی رو اختراع کرد:

وسایل لازم: 1 عدد میز کوچولو, 2 عدد جعبه کوچولو, 1 عدد در ظرف کنجد

از دیشب همش دست منو می گیره می گه بیا بریم قحلۀ( قلعه) سحرآمیز بازی کنیم و می ریم تو اتاقش و ایر هاکیِ خودمون رو بازی می کنیم.

آرام پرت کردن توپ توی حلقه رو هم خیلی دوست داره, وقتی حلقه ای در کار نباشه خودش دست به کار می شه و حلقۀ خودش رو اختراع می کنه, مثلا" من دکمه هارو توی یه ظرف کوچیک شکلات نگه می دارم, آرام دکمه ها رو خالی می کنه و ظرفش رو می زاره یه کم دورتر از خودش و دکمه ها رو از دور پرت می کنه توی ظرفشون!

یا مثلا" همین بازی رو با چتر و توپ انجام می ده

همه این بازیها ایده خود آرام بوده و من هیچ دخل و تصرفی توشون نداشتم. ضمنا" عکسها هم مربوط به اولین باری می شه که آرام داشته این بازیها رو می کرده و من چنان ذوق زده شدم که ازش عکس گرفتم. الهی مامان قربونت بره که این همه خلاقی.